Voor de inrichting van de buitenruimte is uitgegaan van de landschappelijke waarden met de oorspronkelijke landschapsstructuren. Typerend in het gebied zijn de houtwallen en het coulisselandschap. De inrichting van de buitenruimte rondom het ziekenhuis vloeit over in de omgeving en vormt hierdoor een eenheid met het omliggende landschap. Door het landschap en de natuur als uitgangspunt te nemen in het ontwerpproces ontstaat een hoogwaardige omgeving voor het ziekenhuis, waar flora, fauna én de mens profijt van hebben. Het ziekenhuis is ingebed in het groen en biedt daarmee een goede plek om tot rust te komen, een plek waar mensen zich thuis voelen. Dit draagt bij aan het genezingsproces van patiënten en biedt medewerkers een prettige werkomgeving. Het omliggende terrein wordt ingericht met wandelpaden, uitnodigend voor patiënten die revalideren, en waar ook bezoekers een wandeling kunnen maken.